Erçetin, “Mahallemdeki sorunların çözümünü Aydın Büyükşehir Belediye Başkanı Özlem Çerçioğlu ile gidermenin gururunu ve mutluluğunu yaşıyorum. Şu anda suyumuz haftanın yedi günü, 24 saat akıyor. Aydın Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü (ASKİ), her ihtiyaç duyduğumuzda yanımızda” ifadelerini kullandı.

‘Artık uçak inebilecek yolumuz var, çağ atladık’
Daha öncesinde mahallesinin yolunun oldukça dar olduğunu hatırlatan Erçetin, “Mahallemizin yolu tek şeritti, dar ve kenarlarında uçurumlar vardı.  Yolumuzu üç şerit haline getirdik. Artık uçak inebilecek bir yolumuz var. Çağ atladık diyebilirim. Yol onarım-bakım çalışmaları düzenli olarak yapılıyor. AYBA çok iyi bir çalışma yürütüyor. AYBA, yaşlılarımızın ve yardıma ihtiyacı olan vatandaşlarımızın yanında oluyor. Yeri geldiğinde ihtiyaçlarını gideriyoruz. Park Bahçeler olarak da park taleplerimiz, parklardaki onarım taleplerimiz yerine getiriyor” şeklinde konuştu. 

‘Çerçioğlu her talebimizi yerine getiriyor’
Mahallesinden gelen her talebin Başkan Çerçioğlu tarafından yerine getirildiğin belirten Erçetin, “Tekeler Mahallesi olarak Özlem Hanım’dan şimdiye kadar isteyip de yapamadığımız bir şey olmadı. Özlem Hanım ile çok rahat görüşebiliyoruz, konuşabiliyoruz, isteklerimizi iletebiliyoruz; en önemlisi de isteklerimizin cevabını ertesi gün alıyoruz. Özlem Başkanıma bu konularda çok teşekkür ediyorum” dedi. 

Arı kovanı desteklemesi
Mahallesinin asıl geçim kaynağının arıcılık olduğunun ve bunu vatandaşların meslek olarak yaptığının altını çizen Erçetin, mahallesindeki arıcılara yapılan arı kovanı desteklemesi için de teşekkür etti. 

"Bu iş resmen bir hastalık"

Bugüne kadar pek çok usta yetiştirdiğini kaydeden marangoz ustası Muhammet Erten, "55 senedir bu işi yapıyorum. Önceleri marangozluk yapıyordum ama son yıllarda artık sadece arı kovanı üretiyorum. Marangozluk yaptığım dönemde hep sahil kesimlerine işler yaptım. Bu kovanlar da kendi Ege Bölgemiz başta olmak üzere Türkiye'nin dört bir yanına dağılıyor. Burada benim gibi marangozluk yada arı kovanı yapan birçok esnaf var. Hepsi de benim yanımda çalışan çıraklar, kalfalar. Benim yanımdan ayrılmalar. Bu iş resmen bir hastalık. Bende çalışma hastalığı var, çalışmazsam kendimi rahatsız hissediyorum. Yıllık dört beş bin adet kovan üretiyoruz. 10 kamyon malı pırasa doğrar gibi doğruyorum, hepsi de elimde geçiyor. Çok şükür işlerimiz de iyi" dedi.

"Ölene dek çalışmaya devam"

Ölene dek mesleğini sürdürmeye devam edeceğini sözlerine ekleyen Erten, "Artık eve üstüm başım tozlu gidince hanım kızıyor ama ne yapalım bu işten vazgeçemiyorum. Yıllardır hastalıkta, sağlıkta bu işi yapmışım dolayısıyla da bırakamıyorum. Zamanında iş yaparken parmaklarımızı da makineye kaptırdık, zor zamanlardan geçtik. Bu durum marangozların kaçınılmazı gibi bir şey. Çok şükür parmaklarımın olmaması mesleğimi yapmama engel değil. Sağlığım elverdiğince, gözüm gördüğünce, elden ayaktan düşene dek daha doğrusu ölene dek bu işi sürdürmeye kararlıyım. Hanımımın sevgisi bir yana, mesleğime olan sevgim de öbür yana" diye konuştu.

İHA Özel Haber: İbrahim Kılıç - Murat Uçkaç

Karpuzlu ilçesinin en eski ve en köklü mahallelerinden biri olan Koğuk Mahallesi'nde asırlardır yaşatılan gelenek günümüzde de sürüyor. Biri mezarlık içerisinde biri de mahallenin ortasında olmak üzere iki camisi bulunan mahallenin imamı aynı anda iki camide imamlık yapıyor. Mahalle sakinleri, vakit namazlarını mahallenin ortasındaki camide, Cuma ve bayram namazları ise mezarlığın içerisinde kılıyor. Bu geleneğin nedenini bilmediklerini ancak yıllardır namazların bu şekilde kılındığını belirten mahalle sakinlerinden Rıza Gülpınar, "Mahallemiz çok eski ve köklü bir mahalle. Asırlar önce şu anda mezarlık içinde kalan bir cami inşa edilmiş. Bu camide atalarımız ibadetlerini yerine getirmiş. Daha sonra mahalle içerisindeki bir cami daha yapılınca, vakit namazları mahalle içerisindeki, cuma ve bayram namazları da mezarlık içerisindeki camide kılınmaya başlamış. Bu uygulama sanırım bayamlarda ölmüşlerin unutulmaması için başlatılmış. Bu durum böyle gelmiş böyle gidiyor" dedi.

Uygulama sayesinde köylülerin her hafta Cuma namazında yakınlarının mezarlarını ziyaret edip Fatiha okuduğunu belirten Gürpınar, durumdan hiç kimsenin rahatsız olmadığını ve köyde uygulamanın atalarından geldiği şekilde devam ettiğini belirtti.

Karpuzlu ilçesine bağlı kırsal Koğuk Mahallesi'nde yaşanan ilginç bir ölüm hikayesi mahallede yaşayan eşleri birbirine daha çok bağladı. Eşler arası anlaşmazlığın yok denecek kadar azaldığı mahallede birbiri ile sıkıntı yaşayan karı-kocalar mahallenin eski muhtarı Abdullah Yalçınkaya ile eşi Kübra Yalçınkaya'nın hayat hikayesinden ibret alıyor. Bir inat uğruna 64 yıllık evliliklerinin son 20 yılını aynı çatı altında küs yaşayarak sürdüren ve 2 saat arayla ölen Yalçınkaya çiftinin mezarları da vasiyetleri gereği yan yana değil de aynı mezarlığın farklı köşelerinde bulunuyor.

Edinilen bilgiye göre; Mahallenin ileri gelen ailelerinden Çavuşoğulları'ndan 1926 doğumlu olan Abdullah Yalçınkaya 1945 yılında 19 yaşına gelince mahalledeki Mehmet Ağa'nın kızı 17 yaşındaki Kübra ile evlenir. Güzel bir gençlik hayatı yaşayan Kübra-Abdullah Yalçınkaya çifti çocukları olmayınca yeğenlerini evlat edinir. Mahallenin ileri gelenleri arasında yer alan Abdullah Yalçınkaya da 1960'dan 1980 yılına kadar da 20 yıl boyunca köyün muhtarlığını yapar.

Yalçınkaya çiftinin evliliklerinin üzerinden yıllar geçince karı koca basit bir meseleden dolayı kavga edip birbirlerine küser. Babası zengin olduğu için ekonomik durumu daha iyi olan Kübra Yalçınkaya boşanmak ister ancak köyün 20 yıllık muhtarı Abdullah Yalçınkaya, 'yıllarca köyü idare etti, bir evini idare edemedi' denmesinden endişe ederek boşanmadan yaşadıkları binanın alt katına bir oda yapıp karısı ile yaşadığı evden ayrılır. Aynı çatı altında yıllarca ayrı ve küs yaşayan Kübra-Abdullah Yalçınkaya çiftini barıştırmak için birçok kişi uğraş vermesine rağmen, kimse Yalçınkaya çiftini inadından vazgeçiremez. Yıllar sonra aynı gün yaklaşık 2 saat arayla vefat eden Yalçınkaya çiftinin vasiyetleri gereği aynı mezarlıkta ama ayrı yerlerde toprağa verilir.

"Geçimsiz bir çifttiler"

Kübra ve Abdullah Yalçınkaya çiftinin sık sık kavga ettiklerini ifade eden Koğuk Mahallesi sakinlerinden 70 yaşındaki Ayten Gülpınar, "23 sene çocukları olmayınca Kübra Hanım kendi oğlan kardeşinin kızını evlat edindi. Sonra onu büyüttüler ve Abdullah Bey de kendi oğlan kardeşinin oğlu ile bu kızı evlendirdi. Kübra Hanımla Abdullah Bey geçimsiz bir çiftti. Sıklıkla kavga edip babamın yanına gelirlerdi, bir Kübra Hanım bir Abdullah Bey gelip giderdi. Babam ikisine de kızıp uzunca konuşur ve ikisini barıştırırdı" dedi.

"İkisi de baskın olmak istiyordu"

Kübra Yalçınkaya'nın sert mizaçlı, Abdullah Yalçınkaya'nın ise erkek oluşu nedeniyle evlilikte baskın olmak ve üstünlük kurmak için uğraşıp durduğunu kaydeden Gülpınar, "Kübra Hanım biraz sert bir kadındı ve baskın olmak istiyordu. Abdullah Bey de erkek olduğu için o da ister istemez baskın tarafın kendisi olmasını istiyordu. Bu böyle yıllarca sürdü ve birbirlerine fedakarlık göstermediler. Senelerce küs durdular. Bir ara Abdullah Bey, Kübra Hanımın olduğu eve girince gene kavga etmişler. Kübra Hanım eşine, 'git buradan' diye çıkışmış, Abdullah Bey de, 'gitmeyeceğim, ağzındaki altın dişe varana kadar ben yaptırdım' diyerek cevap vermiş. Ne yaparlarsa yapsınlar hep birbirlerine zıt gittiler ve anlaşamadılar" diye konuştu.

"Aynı gün 2 saat arayla öldüler, yine de yan yana gömülmediler"

Kübra ve Abdullah Yalçınkaya çiftinin aynı gün bir kaç saat ara ile vefat ettiğini ve bunun ibretlik bir hikaye olduğunu belirten Ayetn Gülpınar şunları kaydetti; "Bir gün sabah sela verildi ve Kübra Hanımın vefat ettiğini öğrendik. Kübra Hanım ölünce eve gelen gideni gören Abdullah Bey de meraklanıp ne olduğunu sormuş. Kübra Hanımın öldüğünü duyunca, 'tövbe deyin' diye çırpınmaya başlamış ve çok üzülmüş. İnsanlar Kübra Hanımı defnedip geri döndüklerinde Abdullah Beyi de evinde ölü bulmuşlar. Aynı gün yaklaşık 2-3 saat arayla hayatlarını kaybettiler. Kübra Hanım'ın yıkandığı teneşir ortadan kalmadan Abdullah Bey de aynı teneşirde yıkanıp kefenlendi. Sabahtan Kübra Hanım öğleden sonra da Abdullah Bey defnedildi. Duruma herkes şaşırdı. Uzun yıllardır süren evliliklerinin son 20 senesini ayrı geçirdiler ama aynı gün vefat ettiler. Bu ibretlik bir durum. Kübra Hanım 'ölünce de bir araya gelmeyeceğim' diye vasiyet etmiş. Kübra Hanım oğlan kardeşi, annesi ve gelinleri ile ayrı bir yerde, Abdullah Bey de ayrı bir yerde gömüldü. Aynı mezarlık içerisindeler ama karı-koca olarak mezarları ayrı alanlarda."

Devlet Su İşleri 21. Bölge Müdürlüğü Aydın’daki yatırımları ile ülke ekonomisinin kalkınmasına ve bölge halkının üretime katılmasını sağlıyor. Aydın’ın Karpuzlu ilçesinde bulunan Akçaabat Göleti sayesinde bölgede yapılan hayvancılık artırılarak kırsal kalkınmaya destek sağlandı. Temelden 15 metre yüksekliğe sahip gölet, 115 bin metreküp su depolama hacmi ile bölgenin önemli su kaynakları arasında yer alıyor.